گروه فرهنگی «سراج24»- مرتضی اسماعیل دوست: چندی است که پخش آگهی تبلیغاتی در شبکه های ماهواره ای به عنوان رویه ای معمول نزد صاحبان آثار سینمای ایران در آمده است و شاهد رخ نمایی انواع تیزرهای تبلیغی از آثار مجاز ایران در شبکه های غیر مجاز ایرانی هستیم! اما چگونه می شود که در چرخه قانون مداری هیچ گونه برخوردی با این آثار به عمل نمی آید و این شکل نامطلوب تبلیغات که مصداق جرم فرهنگی است تنها به اعلام پاسخی یک جمله ای از سوی سخنگوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مختومه اعلام می شود. شکلی از برخورد با عناصر نامطلوب که تنها به بهانه خالی نبودن عریضه به سخن درمی آید و در عمل به هیچ مسیر برخوردگونه ای ختم نمی شود.
این در حالی است که در کشور قانون مدار ایران که پایبندی به اصول قانونی، شرعی و عرفی مساله مهمی است به راحتی عناصر برخورد با این هنجارهای نامطلوب وجود دارد و ابهام از این مساله وقتی بیشتر می شود که در برابر صاحبان این نوع آثار سینمایی که دریچه ای غیرقانونی را برای معرفی کالای فرهنگی خود انتخاب کرده اند، برخوردی صورت نمی گیرد؟ به راستی اشکال کار کجاست؟ و آیا جلوگیری از چنین رویه نامطلوبی آن چنان سخت می باشد که نمی توان در برابرش قد علم کرد؟! به هر روی اگر چه محدودیتهای تبلیغ برخی آثار از رسانه ملی و محبوبیت ضمنی شبکه های ماهواره ای در میان برخی مخاطبان، موجب ارادت تهیه کنندگان و صاحبان سرمایه فرهنگی ایران از این گونه تبلیغ شده است، اما این دلایل بهانه هایی برای عرض اندام آثار در چرخه ای نامطلوب می باشد و متاسفانه همانگونه که برخی از دست اندرکاران سینما در جهت طی کردن هر نوع مسیری برای فروش به عنوان تنها خواسته فعالیت شان، اقدام به حضور بازیگران مانکن نما و برپایی شوی رونمایی در مراسم افتتاح فیلم برای حضار می نمایند، در ادامه همین منوال به دنبال یاری جستن از شبکه های ماهواره ای برای رسیدن به خواسته خود هستند و در این مسیر ابایی از پخش تصاویر فیلم خود در پایگاه های دروغ افکن و شبکه های مفسده برانگیز و درگاه های فکری معاند با اخلاق و منش اسلامی ندارند و همه چیز در مسیرشان به اسکناس ختم می شود.
اگر چه پخش تیزر برخی آثار از شبکه های فارسی زبان ماهواره موجب تاثیری مثبت در فروش آن ها بوده است و با توجه به هزینه های پایین پخش تبلیغات در این شبکه های بی نام و نشان نسبت به رسانه ملی توجیه اقتصادی مناسبی نزد صاحبان آثار سینمایی یافته است، اما چگونه می توان به هر بهانه و به سودای کسب اکران برتر در چرخه سینما چشم به دریچه ای دوخت که از اساس و در نهاد قانون ماهیتش پذیرفته نشده است.
از سویی وقتی تهیه کننده و سرمایه گذار آثار هیچ گونه برخوردی را از سوی نهادهای قانونی و مسئولان فرهنگی مشاهده نمی کند به راحتی علاقمند به تبلیغات بیشتر آثار خود در شبکه های ماهواره ای خواهد شد. نکته جالب از مواجهه نهادهای سینمایی با چنین رویه نامطلوبی چند روز پیش از سوی سخنگوی شورای صنفی نمایش ارائه شد و در طرحی هوشمندانه! در جهت مقابله با آثاری که اقدام به تبلیغ در شبکه های ماهواره ای می کنند، اکران فیلمی با بازی ناصر ملک مطیعی، سردمدار سینمای پیش از انقلاب را یک هفته زودتر از موعد مقرر اعلام کردند! بدین ترتیب به جای راه حلی عقلانی در جهت مقابله با آثاری که از مسیری غیرقانونی به دنبال تبلیغ هستند، اکران فیلم «نقش و نگار» در سینما عنوان شد و بدیهی است که با این نوع تفکر شاهد افزایش افراد علاقمند به شیوه های غیرمجاز در آینده خواهیم بود.
مساله قابل تامل مسیر در این میان، شیوه گمراه کننده صاحبان آثار در خصوص رویه رخ داده در تبلیغات غیرقانونی فیلم هایشان بوده که در فراری رو به جلو و با ژست مظلوم نمایانه! عنوان می کنند که مسئولان شبکه های ماهواره ای با مراجعه به سایتهای فیلم یا از طریق دسترسی به آنونس و تیزر آثار در رسانه های مختلف، به شکلی خودجوش اقدام به سرقت این آثار و پخش غیرقانونی آن ها می کنند! تصوری که تنها مورد پذیرش افرادی کوته فکر قرار خواهد گرفت چرا که در این صورت همه فیلم های سینمای ایران می بایست مشمول این شکل ناصحیح برخورد می شد و این در حالی است که تبلیغ برخی فیلم های ارزنده و پُرفروش سینمای ایران که طبیعتا خواهان بیشتری نیز دارند در شبکه های ماهواره ای رخ نمی نماید و به طور ویژه صاحبان آثاری که به دنبال اکران همزمان با داخل، در خارج از کشور هستند برای جذب بیشتر مخاطبان اقدام به سفارش آگهی در شبکه های ماهواره ای می کنند.
ضروری است هر چه زودتر از سوی نهادهای قانونی با همراهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی راهکاری برای مقابله واقعی و به دور از شعارنمایی در برابر آثاری که اقدام به تبلیغ در شبکه های دیگر می کنند، صورت گیرد و بهترین و مناسب ترین روش مقابله با ابطال این رویه مسموم، برخوردی قاطع با صاحبان آثار و ایجاد محدودیت در اکران داخلی فیلم هایی است که به سودای فروش دست نیاز به سوی شبکه هایی دراز می کنند که منافی عفت و حیای ایرانی هستند.
